السلام علیکم یا ابا صالح المهدی ادرکنی


آیه 41 سوره الرحمن تاویل "یعرف المجرمون " امام زمان (عج) است که تبهکاران را به نشان صورتشان میشناسد


آیه 17 سوره حدید تاویل "یحیی الارض" بوسیله امام زمان(عج) است


میلاد امام باقر (ع) مبارک


ماه رجب آمد بنده گنهکار را از دعاهای خیرتان فراموش نکنید


صلوات فراموش نشه


التماس دعا


 



نوشته شده در  جمعه 14 تیر 1387  ساعت 3:41 عصر  توسط دلـسوختـــه |  نظرات دیگران [ نظر]

السلام علیک یا صدیقه الشهیده


 در روایت آمده است که وقتى سیدالشهدا - علیه السلام - را شهید نمودند، خداوند متعالى به ملکى دستور داد که ندا در دهد: ایتها الامة الظالمة القاتلة عترة نبیها، لا وفقکم الله تعالى لفطر و لا اصحى (من لا یحضر الفقیه ، ج 2، ص 89؛ بحارالانوار، ج 45، ص 218؛ علل الشرائع ، ج 2، ص 389 ) اى امت ستمکارى که نواده ى پیامبرتان را کشتید، هرگز خداوند متعال شما را به عید فطر و قربان موفق نگرداند! گویا این دعا مصداق داشته باشد، لذا اگر چه در رؤ یت هلال ماه ، مبارک رمضان راه احتیاط براى شیعه وجود دارد که تا ثابت نشده روزه مى گیرند،ولى با احتیاط، فطر واضحى درست نمى شود . در واقع این روایت مى خواهد بگوید که امام - علیه السلام - را نخواستید، فطر و اضحى را مى خواهید چه کار؟!ناقه اى (اشاره به جریان ناقه ى حضرت صالح - علیه السلام) براى شما فرستادیم ، خودتان نخواستید و پى کردید!


ایام سوگواری فاطمه زهرا (س) بنده گنهکار هم دعا کنید



نوشته شده در  پنجشنبه 16 خرداد 1387  ساعت 3:7 عصر  توسط دلـسوختـــه |  نظرات دیگران [ نظر]

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه


درباره ى معرفت و اعتقاد به امام - علیه السلام - ادنى المعرفه کافى است . و آن این است که فقط معتقد باشیم که او امام مفترض ‍ الطاعة (138)و وصى پیغمبر - صلى الله علیه و آله و سلم - است ولو اسم او - و این که مثلا او همان کسى است که با معاویه و یا با مروان و طلحه جنگید - را ندانیم . هم چنین دانستن ترتیب آن ها و این که امام چندم است ، لازم نیست . خدا کند آن چه را که از ما مى خواهند انجام دهیم ، و آن چه را که مى خواهند انجام ندهیم ، انجام ندهیم .(در محضر آیت الله بهجت)


138-ر.ک : فقیه ، ج 1، ص 584؛ وسائل الشیعه ، ج 14، ص 554؛ بحارالانوار، ج 99، ص 35 و ...


صلوات فراموش نشه


التماس دعا



نوشته شده در  دوشنبه 13 خرداد 1387  ساعت 9:35 صبح  توسط دلـسوختـــه |  نظرات دیگران [ نظر]

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه


انجام طاعت و ترک معصیت به حسب ظاهر مشکل است ، و سلمان شدن مشکل ، بلکه کالمحال است ، و لذا غیر از معصومین - علیهم السلام - همه به ترک طاعت و فعل معصیت مبتلا هستیم و معصوم بودن مثل این که نشدنى است ، ولى در افراد بشر، شمر هم بسیار است ؛ اما آیا چیزى هست که مطلب (13) را آسان کند؟(13 = انجام طاعت و ترک معصیت)
از امورى که خیلى سهل المؤ ونة و آسان است - ولو عمل بر خلاف قول باشد - این است که انسان ملاحظه کند و ببیند اگر ملتزم به طاعت و تارک معصیت باشد، آیا حال او مثل صورتى است که ترک طاعت و فعل معصیت مى کند و آیا این حال مثل حالت اول است یا خیر؟ فرض کنید اگر انسان نزد رییس جمهور یا هر رییس مطلق ، مقرب باشد، این براى او بهتر است و یا این که نزد یک فقیر تهى دست و محروم ؟! آیا خوب است به ذاتى که موت و حیات و مرض و صحت و غنا و فقر به دست او است مراجعه کنیم و رابطه ى دوستى داشته باشیم ، یا با کسى که خود محتاج و ناتوان و بیچاره است ؟!
در اطاعت اوامر الهى و نیز در معصیت و به فرمان شیطان و نفس بودن ، امر دایر است بین این که با کسى که حیات و ممات ، غنا و فقر و مرض و صحت و مریض خانه و دکتر و خزانه و ثروت و ... به دست او است ؛ مجالست کنیم یا با کسى که هیچ ندارد؟!انسان کدام را اختیار مى کند و محبت وجدانیه (نه به حسب خوف نار یا شوق بهشت ) با کدام طرف است ؟
به حسب ظاهر بنده ى مطیع ، پشتیبانش مثل کوه ، محکم و استوار و منبع همه ى خیرات است ، و بنده ى عاصى پشتیبانش محتاج تر از او و دشمن دانایى (شیطان ) است که از دوست نادان بدتر است و صلاحدیدش تمام به زیان او است . نظیر شخصى که نزد کسى رفت تا او را از فقر و فشار و ناراحتى روزگار نجات دهد، او گفت : شایسته ترین کار براى شما اقدام به مرگ و خودکشى است !صلاح دیدش از این قبیل است که بگوید: صلاح و نجات شما در این است که قرص مرگ آور یا خواب آور بخورید تا راحت شوید!بنابراین ، ما در عزم به طاعت عازم به رفاقت و دوستى و همنشینى با غنى قادر و داناى کریم هستیم ، و در عزم بر معصیت عازم به رفاقت و همنشینى با فقیر عاجز جاهل و لئیم .
اگر این معنا را درست تشخیص دهیم و بفهمیم و به طور واضح و روشن باور کنیم ، خواهیم فهمید که در اطاعت سود برده ایم ، نه زیان و خسارت ؛ به دلیل این که دیده ایم افرادى (و اءحى الموتى باذن الله ) (( سوره ى آل عمران ، آیه ى 49 )(مردگان را به اذن خدا زنده مى کنم .) و کراماتى از این قبیل را داشته اند و شدنى است و محال نیست و اختصاص به انبیا - علیهم السلام - هم ندارد، بلکه هر که از آن ها متابعت کند، مى تواند از این راه به مقامات و کمالات و کرامات آن ها دست یابد، البته بدون تحدى نبوت و کذابیت مدعى آن ؛ پس اگر انسان یقین کند و براى او واضح و آشکار شود که در طاعت ، با غنى و قادر و کریم و ... رفاقت کرده و در معصیت با عاجزتر و محتاجتر از خود، طبعا هیچ گاه به معصیت تمایل پیدا نمى کند و از قصر شاهنشاهى و از کنار هرگونه ناز و نعمت و آبادى و آسایش به کاروانسراى خرابه و ویرانه نمى رود و با صاحب آن رفیق و همنشین نمى شود، در حالى که خود آن صاحبخانه هم راضى نیست که رفیق او و با او باشیم ، و از هر چیز محروم گردیم !
بنابراین ، براى تسهیل طاعت و اجتناب از معصیت راهى جز این نداریم که متوجه شویم و یقین کنیم که طاعت ، نزدیکى به تمام نعمت ها و خوشى ها و دارایى ها و عزت ها و ... است ، و معصیت ، عبارت است از محرومیت و ناخوشى و ندارى و ذلت و ...(درمحضر آیت الله بهجت)


صلوات با وعجل فرجهم


التماس دعا



نوشته شده در  یکشنبه 29 اردیبهشت 1387  ساعت 5:17 عصر  توسط دلـسوختـــه |  نظرات دیگران [ نظر]

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه


مرتبه ى اول در اعتقاد به امامت ائمه - علیهم السلام - التزام قلبى به وصایت و خلافت ائمه اطهار - علیهم السلام - و سفارش ‍ رسول خدا صلى الله علیه و آله و سلم - به آن ها به نام هایشان و نام پدران بزرگوارشان ، و مرجعیت ایشان است ؛ و مرحله ى بعد التزام عملى به متابعت از آنان است ، نه این که نماز بخوانیم و آن ها و امامت آنان را قبول نداشته باشیم ، بلکه باید بدانیم که نماز را به ترتیب دستور آن ها انجام دهیم .
این التزام قلبى بر اصل نماز مقدم است ، زیرا فاسق تارک الصلاة (نه کافر) اگر در راه ائمه - علیهم السلام - باشد در راه نجات است . برعکس کسى که به آن ها اعتقاد نداشته باشد و از امامت انحراف داشته باشد، هلاک است ، اگر چه نماز بخواند، چون اعتقادش ‍ خراب است . واى بر کسانى که مدعى قرب به خدا هستند اما ولى او را نمى شناسند!(در محضر آیت الله بهجت)


صلوات فراموش نشه


التماس دعا



نوشته شده در  چهارشنبه 25 اردیبهشت 1387  ساعت 10:44 صبح  توسط دلـسوختـــه |  نظرات دیگران [ نظر]

السلام علیکم یا اهل بیت النبوه


 تو گناه را ترک کن، خدا خود تو را تربیت مى‏کند رجبعلى خیاط مى‏گوید: «در ایّام جوانى دخترى رعنا و زیبا از بستگان، دلباخته مَنْ شد و سرانجام در خانه‏اى خلوت مرا به دام انداخت، با خود گفتم: «رجبعلى! خدا مى‏تواند تو را خیلى امتحان کند، بیا یک بار تو خدا را امتحان کن! و از این حرام آماده و لذّت بخش به خاطر خدا صرف نظر کن. سپس به خداوند عرضه داشتم: «خدایا! من این گناه را براى تو ترک مى‏کنم، تو هم مرا براى خودت تربیت کن!» آن گاه یوسف گونه پا به فرار مى‏گذارد و نتیجه این ترک گناه، باز شدن دیده برزخى او مى‏شود؛ به گونه‏اى که آنچه را که دیگران نمى‏دیدند و نمى‏شنیدند، مى‏بیند و مى‏شنود و برخى اسرار براى او کشف مى‏شود. http://www.tebyan.net/Religion_Thoughts/MuslimEthics/TheElitesBehaviour/2008/1/29/59817.html


صلوات فراموش نشه


 التماس دعا



نوشته شده در  سه‏شنبه 3 اردیبهشت 1387  ساعت 3:33 عصر  توسط دلـسوختـــه |  نظرات دیگران [ نظر]